Współczesne żelazko elektryczne jest dla nas czymś oczywistym – lekkie, szybkie i bezpieczne w użyciu. Jednak jeszcze nie tak dawno prasowanie było prawdziwą sztuką, wymagającą doświadczenia, cierpliwości i siły fizycznej. Jednym z najbardziej charakterystycznych narzędzi tamtych czasów było żelazko skrzynkowe na węgiel drzewny – przedmiot, który dziś wielu osobom wydaje się tajemniczy, a nawet zagadkowy.
Czym było żelazko skrzynkowe?
Żelazko skrzynkowe to masywne urządzenie wykonane najczęściej z żeliwa lub stali. Miało kształt zamkniętego pudełka z pokrywą oraz drewnianą lub metalową rączką, chroniącą dłoń przed wysoką temperaturą. Wewnątrz znajdowała się komora przeznaczona na rozżarzony węgiel drzewny, który stanowił źródło ciepła.
Charakterystycznym elementem żelazka były liczne otwory wentylacyjne po bokach, a czasem także mały komin. Ich zadaniem było zapewnienie dopływu powietrza, aby węgiel mógł się tlić i utrzymywać odpowiednią temperaturę przez dłuższy czas.
